Hoezo, op rust ?

Voor wie achterom kijkt, lijkt het altijd alsof de tijd voorbij is gevlogen. Zelfs wanneer het om een periode van bijna dertig jaar gaat, 28 om precies te zijn. Want zolang was Eric M. verbonden aan onze vzw : aanvankelijk als begeleider in een leefgroep, vervolgens in Menen als dagcentrumwerker en later teamverantwoordelijke, daarna als stafmedewerker en tenslotte eindigend als coördinator. En nu, sedert 1 januari, op rust. Alhoewel.

'Laat ons zeggen dat mijn schoolcarrière een eerder bochtig parcours kende', zo lacht Eric. 'Waarmee nog maar eens is aangetoond dat daaruit niets af te leiden valt voor de verdere toekomst.' Toen hij zich op de arbeidsmarkt begaf halfweg de jaren tachtig was er amper werk. 'Ik heb dan ook in zowat alle nepstatuten gewerkt die er waren : BTK, TWW, DAC, enz. En ook nog eens als vrijwilliger ter overbrugging tussen de diverse contracten door. Gedreven door idealisme. Alsnog de wereld willen verbeteren...'


In 1993 maakte Eric zijn entree in onze vzw, meer bepaald in Mariëndale, een leefgroep voor adolescenten, in afwachting van een vacature in één van de dagcentra. Het zou uiteindelijk de Tamboer worden in Menen. 'Een bewuste keuze voor een kleinschalig initiatief met een grote mate aan autonomie en waar ik zowel met de kinderen als met de context kon werken. De sector surfte toen immers op een golf van decentralisatie. 'De cirkel is rond', zo stelt hij niet zonder ironie vast, 'ik sluit mijn carrière af in een periode waarin de slinger duidelijk weer in de richting van centralisatie gaat'.


Het is trouwens niet de enige kanttekening die Eric plaatst bij de huidige tendensen in de hulpverlening. 'Het pionierswerk dat dreef op enthousiasme staat toch wel op de tocht. Voor waar het echt om gaat, die fundamentele interesse in de ander, is er nog amper tijd. Door de vele verwachtingen vanuit de overheid lijkt het soms alsof een correcte schrijfwijze en de volledigheid van een tabel of formulier belangrijker is geworden dan het contact met de cliënt. En dat kan toch niet de bedoeling zijn.'


Wat brengt de toekomst ?

'Ik ga toch wel een paar maanden nodig hebben om te ontzilten', zo stelt hij. 'Met de verhuis in Menen, de Corona, enz. was het alle zeilen bol zetten tot op het laatst. Ik neem dus eerst even de tijd om de kat wat uit de boom te kijken, daarna zien we wel weer. Veel rust, in de letterlijke betekenis van het woord, zit er evenwel niet aan te komen. 'Klussen en tuinieren, meer tijd voor de familie & buren. En reizen, al dan niet met de camper, want er valt nog zo veel te ontdekken. Trouwens, niet te vergeten, er liggen zeker nog duizend boeken en films op me te wachten'. Weer iemand op rust die tijd tekort lijkt te zullen hebben.


Bij deze een dikke merci aan Eric voor zijn vele jaren van inzet voor en loyaliteit aan onze vzw. En dit in naam van de vele kinderen, jongeren en gezinnen, en evenzeer de vele collega's die tijdens zijn lange carrière zijn pad hebben gekruist.


Uitgelichte berichten
Recente berichten