Plus est en vous!...

Anderhalve week na de groep van Log-In sluiten zes jongeren en twee begeleiders van TCK het Klinket aan bij stappers Philippe, Jozef en Jessica. Ondertussen bevinden laatstgenoemden zich al voorbij Burgos, klaar in de startblokken voor etappes 15 en 16.

het verhaal van TCK het Klinket :

Ons avontuur start in verschillende groepen. Twee jongeren nemen de Flixbus, vier jongeren worden door Céline van La Trao afgezet aan de luchthaven van Charleroi en twee begeleiders rijden 1.250 km met een busje tot in Burgos. Daar worden we herenigd met de Flixbus reizigers en even later ook met de vier andere jongeren, deze laatsten na een succesvolle vlucht en aansluitende busrit. Na een korte tussenstop gaat het richting camping, waar de wandelaars al zijn aangekomen van hun dagelijkse staptocht. Wat een ontvangst! Jan en Hilde sparen kosten nog moeite om ons te helpen/ondersteunen/verwennen/enz. Ook Phillipe snelt ter hulp bij het opzetten van ons basiskamp. Ondertussen worden er plannen en back-upplannen gesmeed voor onze eerste staptocht van de volgende dag.


Om 07u30 (eerlijkheidshalve om 07u45 om correct te zijn), staan we klaar om de dagtocht van 17 kilometer te beginnen. Met verrassend vlotte tred. Aan kilometer paal 11 worden de back-up plannen overboord gegooid en we stappen met de hele groep de volledige 21 kilometer uit. (klopt, de kaart had ons goed liggen : + 4km). De laatste kilometers zijn snikheet, maar de bemoedigende woorden van Jozef en Jessica zorgen weliswaar niet meteen voor afkoeling maar wel voor voldoende courage. Na veel 'gestoef', een stevige pint/cola en een broodje nemen we afscheid van het SVET (Stappen voor een Toekomst) team. Zij gaan naar de camping, wij wanen ons voor één nacht een echte pelgrim : Albergue en el Camino is die avond onze slaapplaats. 's Avonds wordt de galakledij glad gestreken en gaan we eten met het SVET-team. Om daarna als echte pelgrims vroeg te gaan slapen en de dag erna onze volgende etappe aan te vatten.


Terug om 07u30 (met enige trots kunnen we deze keer 07u40 vermelden), staan we paraat om stapdag 2 aan te vatten, deze keer voor maar liefst 25 kilometer. De twee fietsen worden na vijf kilometer al ingezet en zorgen er voor dat de tocht voor iedereen haalbaar is. Kort na de middag eindigen we in Carrion de Los Condes. Net zoals in de eerste tocht moeten we ook hier de peptalk van Jessica en Jozef vermelden. Knap hoe ze het beste uit onze jongeren naar boven halen. Na een terrasje worden we bij aankomst op de camping verwend door Jan en Hilde met heerlijk versgebakken pannenkoeken. Een korte siësta en het opzetten van ons tentenkamp gaan aan ons laatste avondmaal met het SVET-team vooraf. .

Waarmee onze deelname aan de Stappen voor een Toekomst Camino afsluiten. Hartverwarmend om te zien hoe avonturen mensen zo snel kunnen verbinden Ook tijdens de terugreis wordt er beroep gedaan op het busje, de Flixbus, de trein, enz… Alweer een topprestatie voor die zes jonge gasten, die tijdens de wachttijd in Parijs ook nog eens eigenhandig de Eifeltoren en de Notre-Dame gingen bezoeken.


Dank aan Phillipe, Jessica, Jozef, Hilde en Jan voor de gelegenheid, ondersteuning en fantastische ontvangst ; aan onze collega’s van het Klinket om ons vrij te spelen en de bijstand op verschillende vlakken ; en aan de collega's van La Trao voor het brainstormen en de ondersteuning.

Maar vooral willen we die zes beresterke avonturiers bedanken, die het beste van hunzelf hebben gegeven en hun grenzen enorm hebben verlegd! 'Plus est en vous!', weet je wel.


Patricia & Ben, begeleiders


het verhaal van Philippe, Jozef en Jessica :

Verse spaghettisaus voor een hongerige groep. Zalig om hen op deze manier te kunnen ontvangen.

We krijgen een heel fijne attentie van de afdeling Rafik binnen vzw Onze Kinderen. Heel deugddoend, dank je wel! En er werd opnieuw verzorgingsmateriaal meegebracht vanuit België (dank aan Nele) met een toepasselijke quote op de papieren zak : Always laugh when you can, it's the best medicine. We doen ons best. Morgen stappen we naar Boadilla del Camino, vergezeld door jongeren en begeleiders van Klinket!


Afspraak om 7u00 voor het ontbijt, vertrek gepland om 7u30. Weinig beweging echter bij de jeugd ... Jessica laat de Brabançonne afspelen (het was tenslotte Nationale feestdag) en Jozef schudt aan de tenten. Binnen het academisch kwartiertje en na de obligate groepsfoto vertrekken we op onze tocht, die begint met een stevige klim. Als een accordeon lopen de groepjes uiteen om daarna terug samen te voegen. De laatste vijf kilometer is het opnieuw snikheet. Etappe 15 kan worden afgevinkt met veel 'ai's' en 'oei's', maar vooral met allemaal doorzetters en terecht trotse begeleiders. Eén begeleider en twee jongeren (die nog wat energie over hebben) vergezellen ons om hun tentenkamp op te ruimen. Daarna rijden ze terug naar hun Auberge in Boadilla, waar ze de nacht doorbrengen. 's Avonds eten we met zijn allen samen in een gezellig restaurant.